{"id":2815,"date":"2021-07-23T20:13:14","date_gmt":"2021-07-23T20:13:14","guid":{"rendered":"http:\/\/smakipolski.pl\/?p=2815"},"modified":"2022-09-17T10:34:48","modified_gmt":"2022-09-17T10:34:48","slug":"wyprawa-do-barcji-bartoszyce-galiny-labednik-prosna","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/smakipolski.pl\/?p=2815","title":{"rendered":"Z wizyt\u0105 u bab pruskich w Barcji \u2013 Bartoszyce, Galiny, \u0141ab\u0119dnik, Prosna"},"content":{"rendered":"\n

Bartowie i Barcja<\/u><\/em><\/strong><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Krzy\u017cacy mieli chrystianizowa\u0107 poga\u0144skie plemiona Prus\u00f3w. Jednym z nich by\u0142o plemi\u0119 Bart\u00f3w. W latach 1251\u20131252 opanowali ca\u0142e terytorium Barcji i dla umocnienia w\u0142adzy zbudowali zamki w Bartoszycach i Reszlu. Wkr\u00f3tce dosz\u0142o do wybuchu II powstania pruskiego (1260 \u2013 1273). Diwan – w\u00f3dz Barcji oblega\u0142 przez 4 lata zamek w Bartoszycach (bezskutecznie). Uciekaj\u0105cy Krzy\u017cacy spalili Reszel. Po st\u0142umieniu powstania, Barcja zosta\u0142a w\u0142\u0105czona do pa\u0144stwa zakonu krzy\u017cackiego. Krzy\u017cacy stosowali masowy terror na miejscowej ludno\u015bci. Prusowie pozbawieni byli wszelkich praw i zostali poddani wynarodowieniu. Cz\u0119\u015b\u0107 z Prus\u00f3w uciek\u0142a na Mazowsze i Kujawy. Przedstawiciele szlachty pruskiej z nadania ksi\u0119cia mazowieckiego Siemowita III otrzymali herb szlachecki \u201ePrus\u201d. Jednym z potomk\u00f3w pruskich zbieg\u00f3w, by\u0142 Aleksander G\u0142owacki, polski pisarz znany pod pseudonimem Boles\u0142aw Prus, pochodz\u0105cym w\u0142a\u015bnie od herbu.<\/p>\n\n\n\n

\n
\n
\"\"
Herb szlachecki Prus from Herbarz polski od \u015bredniowiecza do XX wieku, Tadeusz Gajl, CC BY-SA 3.0<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
\"\"
Baba pruska (Muzeum w Lidzbarku Warmi\u0144skim)<\/figcaption><\/figure><\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Ca\u0142e Prusy zosta\u0142y wyludnione do takiego stopnia, \u017ce wkr\u00f3tce Krzy\u017cacy zacz\u0119li \u015bci\u0105ga\u0107 nowych osadnik\u00f3w z Niemiec i z p\u00f3\u0142nocnego Mazowsza. W XV w. rdzenni Prusowie stanowili ju\u017c tylko 40% ludno\u015bci na terenie Prus. Zostali oni zgermanizowani, a po Prusach zosta\u0142y tylko nazwy geograficzne (np. Bartoszyce, Barciany, Prusy Wschodnie) i kamienne baby pruskie \u2013 rze\u017abione g\u0142azy narzutowe.<\/p>\n\n\n\n

Po sekularyzacji Zakonu w 1525 r. w Barcji (Prusach Dolnych) zapanowa\u0142 protestantyzm (w odr\u00f3\u017cnieniu od s\u0105siedniej katolickiej Warmii). Prusy do 1657 r. pozostawa\u0142y lennem Kr\u00f3lestwa Polskiego, a p\u00f3\u017aniej by\u0142y cz\u0119\u015bci\u0105 Kr\u00f3lestwa Prus. Barcja nale\u017cy do Polski 75 lat, a doliczaj\u0105c czasy lenna (lata 1466-1657) to \u0142\u0105cznie to \u0142\u0105cznie 266 lat. Czas pa\u0144stwa krzy\u017cackiego to 450 lat, a czas pozostawania pod panowaniem pruskim i niemieckim to 244 lata.<\/p>\n\n\n\n

Bartoszyce – <\/u><\/em><\/strong>Barsztyn<\/u><\/em><\/strong><\/u><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Krzy\u017cacy po podboju Barcji w 1240 r. wybudowali nad \u0141yn\u0105 zamek, wok\u00f3\u0142 kt\u00f3rego szybko rozros\u0142a si\u0119 osada Bartenstein (ska\u0142a Bart\u00f3w, pol. Barsztyn). Dzisiejsz\u0105 nazw\u0119 ustalono oficjalnie po w\u0142\u0105czeniu miasta do Polski. Tutejszy zamek by\u0142 w wieku XIV i XV siedzib\u0105 prokuratora i nale\u017ca\u0142 do komturii w Ba\u0142dze. Zniszczony przez mieszczan na pocz\u0105tku wojny trzynastoletniej nigdy nie zosta\u0142 ju\u017c odbudowany. Miasto Bartoszyce z XIV wieku przetrwa\u0142o zawieruchy wojenne w stosunkowo dobrym stanie. Warto zobaczy\u0107 rynek (plac Konstytucji 3 Maja) wraz z szachownic\u0105 przylegaj\u0105cych ulic, mieszcza\u0144skimi kamienicami i budynkami, murami obronnymi oraz obszarem okalaj\u0105cym.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Rynek w Bartoszycach by Lech Darski – Praca w\u0142asna, CC BY-SA 3.0<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Brama Lidzbarska<\/u><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Brama Lidzbarska pochodzi z 1468 roku. Obok mamy doskonale zachowany fragment miejskich mur\u00f3w obronnych.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Brama Lidzbarska by Lech Darski – Praca w\u0142asna, CC BY-SA 3.0<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Jana Ewangelisty i Matki Boskiej Cz\u0119stochowskiej<\/u><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Jana Ewangelisty i Matki Boskiej Cz\u0119stochowskiej to gotycka budowla z II po\u0142owy XIV wieku, kt\u00f3r\u0105 wielokrotnie przebudowywano, wie\u017ca pochodzi z 1732 r. W okresie \u015bwietno\u015bci miasta ufundowano wspania\u0142y manierystyczny o\u0142tarz (ok. 1660, prawdopodobnie wykonany przez Joachima Pfaffa z Kr\u00f3lewca) oraz du\u017ce organy (organmistrz Werner z Elbl\u0105ga). Wn\u0119trze zniszczono w 1945 r. Fragmenty o\u0142tarza znajduj\u0105 si\u0119 w zbiorach Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Jana Ewangelisty w Bartoszycach<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Wn\u0119trze ko\u015bcio\u0142a \u00a9 Marek i Ewa Wojciechowscy \/ Trips over Poland, CC BY-SA 3.0<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Wn\u0119trze ko\u015bcio\u0142a by Lech Darski – Praca w\u0142asna, CC BY-SA 3.0<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Jana Chrzciciela<\/u><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Gotycki ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Jana Chrzciciela pochodzi z XV wieku. By\u0142 zniszczony w czasie wojny trzynastoletniej. O\u0142tarz barokowy jest z lat 1715\u20131720, przypisywany Krausowi z Kr\u00f3lewca, ambona z 1706 r. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Jana Chrzciciela by Lech Darski – Praca w\u0142asna, CC BY-SA 3.0<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Kamienne baby pruskie<\/u><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Wje\u017cdzaj\u0105cych do Bartoszyc witaj\u0105 kamienne baby pruskie popularnie nazywane \u201eBartkami\u201d. Dwa kamienne pos\u0105gi Bartek i Gustebalda s\u0105 umieszczone wraz z kamienn\u0105 mis\u0105 s\u0105 dzie\u0142em Bart\u00f3w – plemiona pruskiego zamieszkuj\u0105cego pierwotnie te tereny.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Baby pruskie by Lech Darski – Praca w\u0142asna, CC BY-SA 3.0<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Pa\u0142ac w Osiece<\/u><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Pa\u0142ac wzniesiono w Osiece w stylu w\u0142oskim w 1861. Aktualnie znajduje si\u0119 tam trzygwiazdkowy hotel wraz z restauracj\u0105 i prywatna kolekcja starych maszyn rolniczych. Zesp\u00f3\u0142 pa\u0142acowy sk\u0142ada si\u0119 z pa\u0142acu i parku wraz z trzema stawami. W naro\u017cniku po\u0142udniowym, od strony g\u0142\u00f3wnego podjazdu i drogi, znajduje si\u0119 tr\u00f3jkondygnacyjna kwadratowa wie\u017ca nakryta czterospadowym dachem.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Pa\u0142ac w Osiece by \u00a9 Marek i Ewa Wojciechowscy \/ Trips over Poland, CC BY-SA 3.0<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Pa\u0142ac i folwark w Galinach<\/u><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Wie\u015b za\u0142o\u017cona w 1336 przez komtura Henryka von Muro. Wielki Mistrz Zakonu Krzy\u017cackiego Heinrich Reuss von Plauen w roku 1486 przekaza\u0142, za poniesione zas\u0142ugi, pochodz\u0105cemu z Saksonii rycerzowi Wend Illeburgowi na mocy nadania, tereny po\u0142o\u017cone na obszarze zamieszkanym przez pruskie plemi\u0119 Galind\u00f3w. Pa\u0142ac zosta\u0142 wybudowany dla barona Botho zu Eulenburga w 1589 roku. Usytuowany na wzniesieniu, mia\u0142 pocz\u0105tkowo charakter obronny. Jest jednym z nielicznych przyk\u0142ad\u00f3w architektury renesansowej, zachowanych na terenach dawnych Prus Ksi\u0105\u017c\u0119cych. Wywodz\u0105cy si\u0119 z Galin, Gottfried Heinrich zu Eulenburg po tragicznej \u015bmierci \u017cony i dziecka przeszed\u0142 na katolicyzm, zosta\u0142 kanonikiem warmi\u0144skim, a nast\u0119pnie ufundowa\u0142 kaplic\u0119 we Fromborku i Woz\u0142awkach.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Brama pa\u0142acu Galiny<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Pa\u0142ac Galiny<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Galeria pa\u0142acu w Galinach<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Brama wjazdowa<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Folwark Galiny<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Stodo\u0142y w Galinach<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 w Galinach<\/u><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny powsta\u0142 w drugiej po\u0142owie XIV w. Pocz\u0105tkowo by\u0142a to budowla niewielka. Wymieniany by\u0142 w dokumentach z 1373 r. Po 1466 ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 powi\u0119kszony o naw\u0119 i zachodni\u0105 wie\u017c\u0119. Oko\u0142o 1500 r. wie\u017ca zosta\u0142a podwy\u017cszona. W czasie reformacji ko\u015bci\u00f3\u0142 przej\u0119li ewangelicy i pozostawa\u0142 pod patronatem rodu Eulenburg\u00f3w. W latach 1856-1858 \u015bwi\u0105tynia zosta\u0142a gruntownie odnowiona i nabra\u0142a cech neogotyckich. Po II wojnie \u015bwiatowej ko\u015bci\u00f3\u0142 powr\u00f3ci\u0142 w posiadanie katolik\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Ko\u015bci\u00f3\u0142 w Galinach<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Pa\u0142ac w \u0141ab\u0119dniku<\/u><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

W latach 1694\u20131945 dobra w \u0141ab\u0119dniku nale\u017ca\u0142y do rodu von der Groeben. Pa\u0142ac zosta\u0142 wzniesiony na prze\u0142omie XVII\/XVIII w., lecz obecny kszta\u0142t i wygl\u0105d nada\u0142a mu gruntowna przebudowa i modernizacja z 1861 r. Fryderyk von der Groeben, s\u0142u\u017cy\u0142 w armii Jana III Sobieskiego i dowodzi\u0142 oddzia\u0142em jazdy w bitwie pod Wiedniem. Do swej nowej rezydencji przywi\u00f3z\u0142 zdobyty podczas bitwy namiot jednego z pasz\u00f3w tureckich, przechowywany w \u0141ab\u0119dniku do roku 1903 (obecnie w Arsenale w Berlinie).<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\n
\n
\"\"
\u0141ab\u0119dnik<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 Matki Boskiej Zwyci\u0119skiej w \u0141ab\u0119dniku<\/u><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Gotycki ko\u015bci\u00f3\u0142 zbudowano w XIV w. Wie\u017c\u0119 dobudowano w pierwszej po\u0142owie XV w. Zwracaj\u0105 uwag\u0119 ozdobne szczyty. W XVII w. powsta\u0142y empory, prospekt organowy, malowid\u0142a na stropie (1679), z tego czasu przetrwa\u0142y resztki epitafi\u00f3w i bogato zdobione \u0142awy kolatorskie. Zachowa\u0142a si\u0119 r\u00f3wnie\u017c dobudowana w XVIII wieku kaplica grobowa Groeben\u00f3w. W wieku XVI i XVII kazania w tutejszym ko\u015bciele wyg\u0142aszano po polsku, co wskazuje \u017ce wie\u015b przynajmniej w du\u017cej cz\u0119\u015bci zamieszkana by\u0142a przez osadnik\u00f3w z Mazowsza.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Ko\u015bci\u00f3\u0142 w \u0141ab\u0119dniku by Cezary Bazydlo – Praca w\u0142asna, CC BY-SA 3.0<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Jana Chrzciciela w \u0141ankiejmach<\/u><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 w stylu gotyckim z ceg\u0142y i kamienia wybudowano pod patronatem rodu Truchse\u00df von Wetzhausen\u00f3w w 1400 r. Wie\u017c\u0119 wybudowano na prze\u0142omie XV\u2013XVI wieku. Od reformacji do II wojny \u015bwiatowej u\u017cytkownikami \u015bwi\u0105tyni byli ewangelicy.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Ko\u015bci\u00f3\u0142 w \u0141ankiejmach<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Ko\u015bci\u00f3\u0142 w \u0141ankiejmach by Romek – Praca w\u0142asna, CC BY-SA 3.0<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Anny w<\/u><\/em><\/strong> Sokolicy<\/u><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny \u015bw. Anny jest budowl\u0105 gotyck\u0105, salow\u0105, wzniesion\u0105 po po\u0142owie XIV w., wn\u0119trze jest kryte stropem. Ozdob\u0105 ko\u015bcio\u0142a jest szczyt wschodni, bogato rozcz\u0142onkowany bielonymi blendami i uko\u015bnie ustawionymi filarkami oraz i szczyty wie\u017cy. O\u0142tarz g\u0142\u00f3wny wzniesiono 1681 r. z fundacji rod\u00f3w Kreytzen\u00f3w i Kanitz\u00f3w, wtedy te\u017c powsta\u0142a ambona. Na \u015bcianie po\u0142udniowej zawieszono gotycki tryptyk z ok. 1420 r. W 1945 r. ko\u015bci\u00f3\u0142 przej\u0119li katolicy.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Ko\u015bci\u00f3\u0142 w Sokolicy by KubaaJ – Praca w\u0142asna, CC BY-SA 4.0<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 Chrystusa Kr\u00f3la w S\u0105tocznie<\/u><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

S\u0105toczno to jedno z najstarszych miast Barcji. W 1326  r. zbudowano tu stra\u017cnic\u0119 krzy\u017cack\u0105, a przy niej ko\u015bci\u00f3\u0142. Zamek w S\u0105tocznie zosta\u0142 rozebrany w 1628. Znajdowa\u0142 si\u0119 on na p\u00f3\u0142noc od ko\u015bcio\u0142a. W czasie potopu szwedzkiego elektor pruski Fryderyk Wilhelm I zerwa\u0142 wi\u0119\u017a lenn\u0105 z Rzecz\u0105pospolit\u0105 i stan\u0105\u0142 po stronie Szwecji. W reakcji na to na prze\u0142omie 1656\/57 na Prusy najecha\u0142y wojska polsko-litewskie, kt\u00f3rym towarzyszyli sprzymierzeni z nimi Tatarzy. W wyniku tych dzia\u0142a\u0144 S\u0105toczno zosta\u0142o zniszczone.<\/p>\n\n\n\n

Obronny ko\u015bci\u00f3\u0142 Chrystusa Kr\u00f3la w S\u0105tocznie swoj\u0105 wielko\u015bci\u0105 dominuje nad niewielk\u0105 osad\u0105. Od strony po\u0142udniowej znajduje si\u0119 kruchta z przylegaj\u0105c\u0105 do niej dawn\u0105 kaplic\u0105 grobow\u0105 w\u0142a\u015bcicieli wsi \u2013 von Eulenburg\u00f3w. Na ko\u015bcielnej wie\u017cy (wysoko\u015b\u0107 32 m) znajduje si\u0119 dzwon, pochodz\u0105cy z 1735 r.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Ko\u015bci\u00f3\u0142 w S\u0105tocznie by Ralf Lotys (Sicherlich), CC BY 4.0<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Pa\u0142ac w Prosnej<\/u><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Pierwotny pa\u0142ac wybudowany w 1620 r. jako siedziba dla rodu zu Eulenburg\u00f3w. W II po\u0142owie XIX w. pa\u0142ac przebudowano na styl negotycki. Pa\u0142ac przetrwa\u0142 wojn\u0119, ale u\u017cytkowany przez PGR od 1945 r. powoli popad\u0142 w ruin\u0119.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Pa\u0142ac w Prosnej<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Dw\u00f3r w S\u0119d\u0142awkach<\/u><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

We wsi znajduje si\u0119 klasycystyczny dw\u00f3r pochodz\u0105cy z II po\u0142owy XIX w.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Dw\u00f3r w S\u0119d\u0142awkach by KubaaJ – Praca w\u0142asna, CC BY-SA 3.0<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Kuchnia regionalna<\/u><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Wybrali\u015bmy si\u0119 restauracji w Folwarku Galiny, kt\u00f3ra mie\u015bci si\u0119 w zabytkowym spichlerzu. Gali\u0144ska Gospoda zosta\u0142a dwukrotnie wyr\u00f3\u017cniona \u201eczapk\u0105\u201d w \u017b\u00f3\u0142tym Przewodniku Gault&Millau Polska. Gospoda popularyzuje kulinarne tradycje regionu Warmii i Mazur. Do przyrz\u0105dzania potraw u\u017cywamy warzyw, owoc\u00f3w i zi\u00f3\u0142 z gali\u0144skich upraw, lokalnie wytwarzanych ser\u00f3w, w\u0119dlin i domowych przetwor\u00f3w. Polecamy barszcz ukrai\u0144ski, go\u0142\u0105bki „Olgi” z kasz\u0105 gryczan\u0105 i le\u015bnymi grzybami, pierogi z jagni\u0119cin\u0105 polewane mas\u0142em, jagni\u0119cin\u0119 confit w sosie winno-tymiankowym z domowymi kopytkami i grillowan\u0105 marchewk\u0105 oraz kaczk\u0119 pieczon\u0105 z jab\u0142kami podan\u0105 z domowymi kluseczkami.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Praktyczne informacje<\/u><\/em><\/strong><\/u><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

  • Pa\u0142ac i Folwark Galiny, Galiny 110, tel. 89 761 21 67, galiny@palac-galiny.pl<\/li><\/ul>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    Bartowie i Barcja Krzy\u017cacy mieli chrystianizowa\u0107 poga\u0144skie plemiona Prus\u00f3w. Jednym z nich by\u0142o plemi\u0119 Bart\u00f3w. W latach 1251\u20131252 opanowali ca\u0142e terytorium Barcji i dla umocnienia w\u0142adzy zbudowali zamki w Bartoszycach i Reszlu. Wkr\u00f3tce dosz\u0142o do wybuchu II powstania pruskiego (1260 \u2013 1273). Diwan – w\u00f3dz Barcji oblega\u0142 przez 4 lata zamek w Bartoszycach (bezskutecznie). Uciekaj\u0105cy…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2797,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[66,4],"tags":[113,138,50],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/smakipolski.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2815"}],"collection":[{"href":"https:\/\/smakipolski.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/smakipolski.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/smakipolski.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/smakipolski.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2815"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/smakipolski.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2815\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2833,"href":"https:\/\/smakipolski.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2815\/revisions\/2833"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/smakipolski.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/2797"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/smakipolski.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2815"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/smakipolski.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2815"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/smakipolski.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2815"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}