{"id":5546,"date":"2022-01-27T10:59:29","date_gmt":"2022-01-27T10:59:29","guid":{"rendered":"https:\/\/smakipolski.pl\/?p=5546"},"modified":"2022-09-17T10:34:43","modified_gmt":"2022-09-17T10:34:43","slug":"bialystok-z-wizyta-w-posiadlosci-branickich","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/smakipolski.pl\/?p=5546","title":{"rendered":"Bia\u0142ystok – z wizyt\u0105 w posiad\u0142o\u015bci Branickich"},"content":{"rendered":"\n
Mapa regionu Bia\u0142egostoku<\/td>https:\/\/smakipolski.pl\/www\/mapa\/#Mapab6<\/a><\/td><\/tr>
Mapa szlak\u00f3w turystyki kulinarnej<\/td>https:\/\/smakipolski.pl\/www\/mapa\/#Trasy&miasto=bialystok<\/a>
https:\/\/smakipolski.pl\/www\/mapa\/#Trasa442<\/a> <\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\n

Szczypta historii<\/u><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Osada Bia\u0142ystok powsta\u0142a w Wielkim Ksi\u0119stwie Litewskim ok. 1440 r. W po\u0142owie XV w. Bia\u0142ystok przeszed\u0142 we w\u0142adanie bojara \u017cmudzkiego Jakuba Raczki Tabutowicza. Powsta\u0142y wtedy dwa dwory oraz ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny. Na mocy postanowie\u0144 unii lubelskiej, w 1569 r. Bia\u0142ystok wraz z ca\u0142ym wojew\u00f3dztwem podlaskim zosta\u0142 przy\u0142\u0105czony do Korony Polskiej. W latach 1617\u20131626 z fundacji marsza\u0142ka Piotra Wiesio\u0142owskiego zbudowano zachowany do dzi\u015b stary ko\u015bci\u00f3\u0142 farny oraz murowany gotycko-renesansowy zamek. W XVII w., w zamian za zas\u0142ugi wojenne, Bia\u0142ystok zosta\u0142 przyznany wraz ze starostwem Tykocin hetmanowi polnemu Stefanowi Czarnieckiemu, kt\u00f3ry przekaza\u0142 miasto zi\u0119ciowi – Janowi Branickiemu. Jego wnuk – hetman Jan Klemens Branicki przyczyni\u0142 si\u0119 do znacznego rozwoju miasta. W latach 1807\u20131915 Bia\u0142ystok znajdowa\u0142 si\u0119 w granicach Imperium Rosyjskiego. \u0141\u0105czna przynale\u017cno\u015b\u0107 Bia\u0142egostoku do Polski wynosi 347 lat. W historii przez setki lat na rzece Narwi w okolicach Bia\u0142egostoku przebiega\u0142a granica pomi\u0119dzy Mazowszem a Litw\u0105 i st\u0105d przynale\u017cno\u015b\u0107 do Polski pobliskiego Tykocina, le\u017c\u0105cego ju\u017c na Mazowszu, wynosi 904 lata.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Jan Klemens Branicki herbu Gryf p\u0119dzla Augustyna Mirysa, ca 1752 – by Mathiasrex, Maciej Szczepa\u0144czyk, CC BY-SA 3.0<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Herb Gryf by Tadeusz Gajl, CC BY-SA 3.0<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Stary ko\u015bci\u00f3\u0142 farny<\/u><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Stary gotycko-renesansowy ko\u015bci\u00f3\u0142 karny zbudowano w 1626 r. z fundacji Piotra Wiesio\u0142owskiego. Wewn\u0105trz znajduje si\u0119 p\u00f3\u017anobarokowe wyposa\u017cenie fundowane przez Jana Klemensa Branickiego.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Budynek starego ko\u015bcio\u0142a farnego by Gumisza – Praca w\u0142asna, CC BY-SA 3.0<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
O\u0142tarz w kociele farnym by Fczarnowski – Praca w\u0142asna, CC BY-SA 3.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
P\u00f3\u017anorenesansowa ambona w starym ko\u015bciele farnym by Fczarnowski – Praca w\u0142asna, CC BY-SA 3.0<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Jak obchodzono carskie ukazy<\/u><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Obok starego ko\u015bcio\u0142a farnego znajduje si\u0119 o wiele wi\u0119kszy ko\u015bci\u00f3\u0142, wzniesiony w latach 1900-1905 wed\u0142ug projektu J\u00f3zefa Piusa Dzieko\u0144skiego w stylu neogotyku nadwi\u015bla\u0144skiego, d\u0142ugi na 90 m z wie\u017cami o wysoko\u015bci 72,5 m.<\/p>\n\n\n\n

Na prze\u0142omie XVIII\/XIX w. w ramach polityki rusyfikacji ludno\u015bci polskiej nie pozwalano na budow\u0119 nowych ko\u015bcio\u0142\u00f3w katolickich. Pomimo wielu stara\u0144, bia\u0142ostoccy wierni dostali od w\u0142adzy carskiej zgod\u0119 tylko na rozbudow\u0119 istniej\u0105cego ko\u015bcio\u0142a farnego. Dzi\u0119ki ich sprytowi, przybud\u00f3wka, powstaj\u0105ca w miejscu prezbiterium starego ko\u015bcio\u0142a, rozros\u0142a si\u0119 do olbrzymiego budynku, kilkakrotnie wi\u0119kszego od oryginalnego.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Stary ko\u015bci\u00f3\u0142 farny pw. Wniebowzi\u0119cia NMP, a za nim \u201eprzybud\u00f3wka\u201d- neogotycka archikatedra, fot. Aneta Ku\u0142ak, NID, CC BY-SA-NC 3.0<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Fasada archikatedry bia\u0142ostockiej by Robsuper – Praca w\u0142asna, CC BY-SA 3.0<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Wn\u0119trze XX-wiecznej archikatedry by Fczarnowski – Praca w\u0142asna, CC BY-SA 3.0<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Zesp\u00f3\u0142 pa\u0142acowo-parkowy Branickich<\/u><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Pa\u0142ac Branickich to jedna z najlepiej zachowanych rezydencji magnackich epoki saskiej na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej w stylu p\u00f3\u017anobarokowym. Jest okre\u015blany mianem \u201eWersalu P\u00f3\u0142nocy\u201d. Pocz\u0105tki pa\u0142acu si\u0119gaj\u0105 XVI wieku. Zosta\u0142 on kompletnie przebudowany w stylu p\u00f3\u017anobarokowym pod koniec XVII wieku na rezydencj\u0119 magnackiego rodu Branickich. Przebudowy dokonali trzej architekci: Tylman z Gameren, Jan Zygmunt Deybel i Jakub Fontana. Pa\u0142ac zosta\u0142 zniszczony w 1944.  Obecnie mie\u015bci si\u0119 w nim Uniwersytet Medyczny.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Zesp\u00f3\u0142 pa\u0142acowy Branickich by Danuta Ruminowicz – Praca w\u0142asna, CC BY-SA 3.0 pl<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Ogr\u00f3d przed Pa\u0142acem Branickich by Krystian Cie\u015blik – Praca w\u0142asna, CC BY-SA 3.0 pl<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
P\u00f3\u0142nocno-zachodnia elewacja pa\u0142acu, fot. Aneta Ku\u0142ak, NID, CC BY-SA-NC 3.0<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Ogr\u00f3d francuski by Pisces.art – Praca w\u0142asna, CC BY-SA 3.0 pl<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Salon ogrodowy, fot. Aneta Ku\u0142ak, NID, CC BY-SA-NC 3.0<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Widok na p\u00f3\u0142nocn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 salonu ogrodowego, Pawilon W\u0142oski, fot. Aneta Ku\u0142ak, NID, CC BY-SA-NC 3.0<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Kana\u0142 w ogrodach pa\u0142acowych by Pisces.art – Praca w\u0142asna, CC BY-SA 3.0 pl<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Brama g\u0142\u00f3wna \u2013 (wie\u017ca Gryfa), widok od strony pa\u0142acu by Krystian Cie\u015blik – Praca w\u0142asna, CC BY-SA 3.0 p<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Cerkiew \u015bw. Marii Magdaleny <\/u><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Cerkiew \u015bw. Marii Magdaleny w stylu barokowym w formie rotundy zosta\u0142a ufundowana w II po\u0142. XVIII w. przez Jana Klemensa Branickiego jako kaplica katolicka. W 1864 r. zosta\u0142a przej\u0119ta przez Ko\u015bci\u00f3\u0142 Prawos\u0142awny.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Fasada frontowa kaplicy \u015bw. Marii Magdaleny by Adam Karpiuk – Praca w\u0142asna, CC BY-SA 3.0 pl<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Ratusz<\/u><\/em><\/strong><\/u><\/em><\/p>\n\n\n\n

P\u00f3\u017anobarokowy ratusz w Bia\u0142ymstoku zbudowano w latach 1745\u20131761 z wie\u017c\u0105 zegarow\u0105 z fundacji Jana Klemensa Branickiego wed\u0142ug projektu Jana Henryka Klemma. Obecnie ratusz jest siedzib\u0105 Muzeum Podlaskiego (dzia\u0142 archeologii i galerii malarstwa polskiego).<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Ratusz by Fczarnowski – Praca w\u0142asna, CC BY-SA 3.0<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Klasztor Si\u00f3str Mi\u0142osierdzia \u015bw. Wincentego \u00e0 Paulo<\/u><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

P\u00f3\u017anobarokowy klasztor szarytek zosta\u0142 wzniesiony w 1769 r. z fundacji Jana Klemensa Branickiego.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Bia\u0142ystok, Klasztor Si\u00f3str Mi\u0142osierdzia \u015bw. Wincentego by Nika223 – Praca w\u0142asna, CC BY-SA 4.0<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Pa\u0142acyk go\u015bcinny Branickich<\/u><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Barokowy pa\u0142ac zosta\u0142 zbudowany w po\u0142owie XVIII w. wed\u0142ug projektu Jana Zygmunta Deybela.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Pa\u0142acyk go\u015bcinny Branickich by Wierzbowski – Praca w\u0142asna, CC BY-SA 3.0<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Wn\u0119trze Pa\u0142acu go\u015bcinnego Branickich w Bia\u0142ymstoku by Gumisza – Praca w\u0142asna, CC BY-SA 3.0<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Sob\u00f3r \u015bw. Miko\u0142aja<\/u><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Klasycystyczna katedra prawos\u0142awna zosta\u0142a wzniesiona w latach 1843\u20131846 na miejscu starszej \u015bwi\u0105tyni unickiej z XVIII w. W dwudziestoleciu mi\u0119dzywojennym by\u0142a jedna z dw\u00f3ch czynnych cerkwi w mie\u015bcie.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Sob\u00f3r \u015bw. Miko\u0142aja by Adam Karpiuk – Praca w\u0142asna, CC BY-SA 3.0 pl<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Sob\u00f3r \u015bw. Miko\u0142aja, wn\u0119trze, fot. Joanna Koty\u0144ska-Stetkiewicz, NID, CC SA-BY-NC 3.0<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Sob\u00f3r \u015bw. Miko\u0142aja, wn\u0119trze, fot. Joanna Koty\u0144ska-Stetkiewicz, NID, CC SA-BY-NC 3.0<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 pw. Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Pana Jezusa<\/u><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 wzniesiony zosta\u0142 w XIX w. w stylu neobizanty\u0144skim jako prawos\u0142awna cerkiew Za\u015bni\u0119cia Matki Bo\u017cej. Po 1918 cerkiew zamieniono na wojskowy ko\u015bci\u00f3\u0142 rzymskokatolicki.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Dawna cerkiew, ko\u015bci\u00f3\u0142 NSPJ by \u00a0Loraine – Praca w\u0142asna, CC BY-SA 3.0 <\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Pa\u0142ac Krusenstern\u00f3w<\/u><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Pa\u0142ac zosta\u0142 zbudowany przez barona Aleksandra Krusensterna w po\u0142owie XIX w. w stylu neoklasycystycznym. W czasie II wojny \u015bwiatowej pa\u0142ac by\u0142 bia\u0142ostock\u0105 siedzib\u0105 gauleitera Prus Ericha Kocha.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Pa\u0142ac Krusenstern\u00f3w by Jolanta Dyr – Praca w\u0142asna, CC BY-SA 3.0<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Synagoga Piaskower<\/u><\/em><\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Synagoga zosta\u0142a zbudowana w 1893 roku na miejscu starej bo\u017cnicy. W budynku funkcjonowa\u0142a szko\u0142a religijna „Talmud Tora”.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Dawna synagoga „Bejt Midrasz Piaskower”, obecnie biura by Historyczka – Praca w\u0142asna, CC BY-SA 3.0 pl<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Kamienica Ginzburga \u2013 dawny dom publiczny<\/u><\/em><\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Zabytkowa kamienica zosta\u0142a wybudowana przed 1906 rokiem dla \u017cydowskiego kupca Szeftela Ginzburga. W okresie mi\u0119dzywojennym wdowa po Szeftelu, prowadzi\u0142a w budynku Hotel Metropol, b\u0119d\u0105cy w rzeczywisto\u015bci najwi\u0119kszym domem publicznym w Bia\u0142ymstoku.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Kamienica Ginzburga by Historyczka – Praca w\u0142asna, CC BY-SA 3.0 pl<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Bazylika \u015bw. Rocha<\/u><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 na wzg\u00f3rzu \u015bw. Rocha zosta\u0142 wybudowany w 1927 roku z dar\u00f3w wiernych jako pomnik Odzyskania Niepodleg\u0142o\u015bci. Jest to budowla w stylu modernistyczno-ekspresjonistycznym na planie o\u015bmioboku. Ko\u015bci\u00f3\u0142 wpisano na list\u0119 pomnik\u00f3w historii w ramach akcji „100 Pomnik\u00f3w Historii na stulecie odzyskania niepodleg\u0142o\u015bci”.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Bazylika \u015bw. Rocha by Qkiel – Praca w\u0142asna, CC BY-SA 4.0<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Bazylika \u015bw. Rocha, widok na elewacj\u0119 zach, fot. J. Koty\u0144ska-Stetkiewicz, NID, CC BY-SA-NC 3.0<\/p>\n\n\n\n

Gniazdo zdrady<\/u><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

W czasie ofensywy armii bolszewickiej na Warszaw\u0119 w 1920 r., w Wilnie i Bia\u0142ymstoku utworzono Tymczasowy Komitet Rewolucyjny Polski pod przewodnictwem Juliana Marchlewskiego. W lipcu 1920 r. wydano \u201eManifest do polskiego ludu roboczego miast i wsi\u201d zapowiadaj\u0105cy utworzenie Polskiej Socjalistycznej Republiki Rad, czyli w\u0142\u0105czenie podbitych ziem do Zwi\u0105zku Sowieckiego. Kilkutygodniowe rz\u0105dy Tymczasowego Komitetu Rewolucyjnego Polski na Wile\u0144szczy\u017anie i Bia\u0142ostocczy\u017anie by\u0142y okresem terroru rewolucyjnego. Komitet powo\u0142a\u0142 trybuna\u0142y, kt\u00f3re represjonowa\u0142y i zabija\u0142y przeciwnik\u00f3w rz\u0105d\u00f3w Komitetu. Nast\u0105pi\u0142y masowe aresztowania os\u00f3b podejrzanych. W wyniku zwyci\u0119skiej kontrofensywy wojsk polskich, 22 sierpnia 1920 r. komitet zmuszony by\u0142 w po\u015bpiechu opu\u015bci\u0107 Bia\u0142ystok wraz z wycofuj\u0105cymi si\u0119 wojskami Armii Czerwonej i uda\u0142 do Mi\u0144ska. Julian Marchlewski zrobi\u0142 p\u00f3\u017aniej karier\u0119 z Zwi\u0105zku Sowieckim. W 1950 r. urna z jego prochami zosta\u0142a przywieziona do Warszawy i z honorami z\u0142o\u017cona w grobowcu na Pow\u0105zkach Wojskowych.<\/p>\n\n\n\n

Niemcy dwukrotnie zdobywaj\u0105 Bia\u0142ystok podczas II wojny \u015bwiatowej<\/u><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Niemcy w kampanii wrze\u015bniowej zdobyli Bia\u0142ystok 15 wrze\u015bnia, po czym si\u0119 wycofali si\u0119 na lini\u0119 okre\u015blon\u0105 w Pakcie Ribbentrop \u2013 Mo\u0142otow. W pa\u017adzierniku 1939 r. Bia\u0142ystok przy\u0142\u0105czono do Bia\u0142oruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej jako tzw. Zachodnia Bia\u0142oru\u015b. Bardzo szybko w mie\u015bcie pojawili si\u0119 funkcjonariusze NKWD, rozpocz\u0119\u0142y si\u0119 aresztowania i represje ludno\u015bci. W ci\u0105gu ca\u0142ej okupacji sowieckiej (IX.1939-VI.1941) w g\u0142\u0105b ZSRR deportowano \u0142\u0105cznie ok. 30 tys. rdzennych mieszka\u0144c\u00f3w Bia\u0142ostocczyzny. Przesiedleniami obj\u0119te zosta\u0142y rodziny os\u00f3b uznanych za \u201ewrog\u00f3w ustroju\u201d \u2013 g\u0142\u00f3wnie urz\u0119dnik\u00f3w, wojskowych, policjant\u00f3w, nauczycieli, dzia\u0142aczy spo\u0142ecznych, etc.<\/p>\n\n\n\n

W czerwcu 1941 do Bia\u0142egostoku ponownie wkroczy\u0142y wojska niemieckie. Od lipca 1941 do lipca 1944 miasto by\u0142o o\u015brodkiem administracyjnym Okr\u0119gu Bia\u0142ostockiego (nie nale\u017c\u0105cego do Generalnego Gubernatorstwa).<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Bia\u0142ystok pod okupacj\u0105 sowieck\u0105 (tablica przed bazylik\u0105 z napisami w jidysz: Dzie\u0144 wybor\u00f3w delegat\u00f3w do Zgromadzenia Ludowego Zachodniej Bia\u0142orusi, 1941)<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Kuchnia regionalna<\/u><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

B\u0119d\u0105c w Bia\u0142ymstoku nale\u017cy posmakowa\u0107 kuchni kresowej. Najlepsze kresowe smaki oferuje restauracja Babka. Nazwa oczywi\u015bcie wzi\u0119\u0142a si\u0119 od fantastycznej babki ziemniaczanej. Powinni\u015bmy spr\u00f3bowa\u0107 te\u017c ch\u0142odnika litewskiego, kartaczy, pierog\u00f3w z jelenia, go\u0142\u0105bk\u00f31) z kasza i grzybami, draniku, litewskiego kwasu chlebowego.<\/p>\n\n\n\n

Po\u017cyteczne informacje<\/u><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

  • Restauracja Babka, Lipowa 2, Bia\u0142ystok<\/li><\/ul>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    Mapa regionu Bia\u0142egostoku https:\/\/smakipolski.pl\/www\/mapa\/#Mapab6 Mapa szlak\u00f3w turystyki kulinarnej https:\/\/smakipolski.pl\/www\/mapa\/#Trasy&miasto=bialystok https:\/\/smakipolski.pl\/www\/mapa\/#Trasa442 Szczypta historii Osada Bia\u0142ystok powsta\u0142a w Wielkim Ksi\u0119stwie Litewskim ok. 1440 r. W po\u0142owie XV w. Bia\u0142ystok przeszed\u0142 we w\u0142adanie bojara \u017cmudzkiego Jakuba Raczki Tabutowicza. Powsta\u0142y wtedy dwa dwory oraz ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny. Na mocy postanowie\u0144 unii lubelskiej, w 1569 r. Bia\u0142ystok wraz z ca\u0142ym wojew\u00f3dztwem…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":5556,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[64,4],"tags":[138,216,50,71],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/smakipolski.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5546"}],"collection":[{"href":"https:\/\/smakipolski.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/smakipolski.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/smakipolski.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/smakipolski.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5546"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/smakipolski.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5546\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5582,"href":"https:\/\/smakipolski.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5546\/revisions\/5582"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/smakipolski.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/5556"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/smakipolski.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5546"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/smakipolski.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5546"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/smakipolski.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5546"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}